1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8...
9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16...
17, 18, 19, 20, 21, 22, 23...
24, 25, 26, 27, 28, 29, 30...
30, 31, 32, 33, 34, 35, 36...
37, 38, 39, 40, 41, 42, 43...
Opstaan, bewegen. In beweging, kom op.
Opstaan, stelletje misbaksels.
In beweging. Opstaan.
Opstaan, stelletje misbaksels. - Goedemorgen, soldaat Gallagher en Devani.
Hoofd vastgemaakt. - Oké.
Ledematen vastgemaakt.
De manchet en riemen moeten optisch en handmatig worden gecontroleerd.
Leuk begin, stomkop. Zij kent de procedure beter dan jij.
Goedemorgen, sergeant Parks.
Gallagher, afstand houden. - Begrepen, sergeant.
Quality over Quantity (QoQ) Releases The Girl With all the Gifts (2016)
Onderwijscentrum 3 Z
Goedmorgen, Dr Selkirk. - Stilte, alsjeblieft.
Is iedereen er? Laten we beginnen.
Het Periodiek Systeem. Ogen dicht en visualiseren.
En openen. Actiniden. Anne.
Actinium, thorium. - Met nummers.
Wie weet de nummers? - 89, 90.
Ja. Volgende: Peter. - Uranium, 92.
Protactinium, daarna Uranium. Kenny?
Kobalt? - Actiniden. We zitten op rij 7.
Neptunium.
- Nummer?
Half punt. We gaan naar periode 4. Iemand?
19, potassium, 20, calcium. 21, scandium. - Aardmetalen. Omlaag vanaf rij 2.
Joe.
Goedemorgen, klas.
Goedemorgen, Ms Justineau. - Jean, ik...
Hopelijk is alles goed, Ms Justineau. - Alles is goed. Dank je, Melanie.
Ik ben klaar met de regressie-analyse. Bedankt voor het invallen.
Het Periodieke Systeem. Dat is niet echt behandeld.
Het zijn dataparen, namen en nummers. Inhoud is niet belangrijk, of wel? Veel plezier.
Ik heb chemische elementen voor me.
Het zijn er heel veel. - Mogen we een verhaal horen?
Goed idee. Dan vertelt iemand het tegen Dr Caldwell en zit ik een week in de zweetcel.
We zullen het niet vertellen.
We hebben de vorige keer verhalen gedaan. - Griekse mythes? Dan is het geschiedenis.
Goed, we doen er één als opwarmetje.
Waar waren we? - Prometheus en Epimetheus. De oorlog met de goden.
Juist. Dank je, Melanie. - Graag gedaan, Ms Justineau.
"De goden vergeten niet.
"Na een tijdje wilde Zeus Epimetheus straffen voor zijn misdaden...
"dus maakte hij een vrouw van klei en gaf haar de naam Pandora.
"Zij die geschenken brengt.
"Pandora opende de doos, waar elke plaag, elke rampspoed...
"elke tegenslag en kwaad in de wereld uitkwam...
"en sindsdien hebben ze de mensheid geteisterd, enkel door Pandora's nieuwsgierigheid."
Slaap lekker, soldaat Dillon en Devani.
Zoete dromen, Cujo. - Praat niet met haar.
"En dan keek Pandora dieper in de doos en vond nog iets op de bodem.
Het was hoop. Ze tilde het op en liet het vrij."
"Hoop is het goede ding dat je helpt tegen slechte dingen."
Er zijn hier toch geen slechte dingen, nietwaar?
Slaap lekker, zwart en wit poesje.
Nee. Wij doen hier het goede.
Slaap lekker, Ms Justineau.
... 22, 23, 24, 25, 26...
27, 28, 29, 30...
31, 32, 33, 34, 35, 36...
37, 38, 39, 40...
Hallo, Melanie. - Hallo, Dr Caldwell.
Heb je het probleem opgelost? - Niemand heeft ingebroken.
Lupin stal de juwelen, toen hij controleerde of ze er nog waren.
Heel goed.
Ik heb er nog een. Er zit een kat in een doos.
Het is levend of dood. Hoe kom je daar achter? - Je opent de doos en kijkt erin.
Ervoor, als de doos dicht is. Leeft de kat of is die dood?
Mag ik luisteren? - Nee.
De doos schudden, optillen? Een gat erin boren?
Niets van dat alles. Het is een logisch probleem.
Ik moet erover nadenken.
Wat schrijft u op? - Reacties van de persoon.
"Verfijnde mimiek van geobserveerd gedrag."
Vraagteken. - Wat betekent dat?
Dat er nog geen antwoord is.
Geef me een nummer tussen 1 en 20.
13. - Dank je.
In beweging. Kom op.
Allemaal opstaan. In beweging.
Opstaan, stelletje misbaksels.
Opstaan...
We zouden allemaal onze tijd hier doorbrengen. - Drie maanden, ja, niet zes.
Waar is Kenny. Komt hij niet naar de klas?
Ik had in week 40 moeten wisselen. Ik had in Beacon moeten zitten.
Carlisle zei dat het vervoer volgende week komt. - Dat zei hij vorige week ook.
De oude man zei: "Dit zijn wel jouw matrozen...
die zijn veranderd in dieren, door de toverkracht van de heks."
"Alle goden.", riep Odysseus uit. "Als dat mijn lot zou zijn...
"en ik zou veranderen in een beest, dan zou ik mezelf liever doden."
Lastig publiek.
Komt Kenny nog vandaag? - Vandaag niet.
Morgen?
Ik heb een idee.
Ik ga jullie schrijfhanden losmaken, haal jullie bladen uit de kast...
en jullie gaan mij een verhaal vertellen.
Maar we kennen geen verhalen. - Alleen die u ons heeft verteld.
Dat geeft niet. Ik wil dat jullie het zelf verzinnen.
Waar moet het over gaan? - Waarover je maar wilt, Melanie.
Je mag het zelf bepalen.
Moet je die kleine griezels zien. Hoe kan ze zo dicht bij ze staan?
Ze is er erg geschikt voor, niet?
Goed, het is tijd. Potloden neerleggen.
Wie wil zijn verhaal hardop voorlezen?
Melanie. Begin jij maar.
"Er was eens, in het oude Griekenland, een vrouw.
"Ze was erg mooi.
"Ze was de knapste, aardigste, slimste en prachtige vrouw ter wereld.
"Op een dag liep ze in het bos, toen ze ineens werd aangevallen door een monster.
"Het was een misbaksel en die haar wilde opeten.
"De vrouw was erg dapper. Ze vocht goed, maar het monster was groot en sterk.
"Ze kon het niet doden. Haar zwaard en speer braken en het monster zou haar opeten.
"Toen kwam er een meisje aan.
"Ze was net als Achilles en er kon haar niets gebeuren, behalve op één geheime plek.
"Ze vocht met het monster, versloeg het, hakte z'n hoofd eraf en rende triomfantelijk terug.
"De vrouw zei:
"Jij bent mijn speciale meisje. Je zult altijd bij me zijn...
"en ik laat je nooit meer gaan.
"En ze leefden daarna nog lang en gelukkig."
Het spijt me.
Mag ik het nog eens proberen? Alstublieft?
Nee, geen sprake van. - Ik heb niet... Jezus.
Je raakte haar aan. Je raakte haar gezicht aan. - Haar hoofd, alleen van boven.
Let op.
Nee, niet doen, alsjeblieft.
Stop.
Denk je dat iets mens is omdat het erop lijkt?
Dat denk ik niet. - Goed. Hier eindigt de les.
Waar kijk je naar?
Als ik een doos had met al het kwaad ter wereld, dan zou ik u erin opsluiten.
Dan moet ik jou geen doos geven. - Ze vindt mij leuk. Ze raakte mij aan en jou niet.
Jullie zijn klaar. - Sergeant, de banden.
Opgezouten.
Melanie.
Goedenavond, Ms Justineau. - Wie heeft dit gedaan?
Hallo?
Is er iemand?
Sergeant Parks heeft dit gedaan, hè?
Ms Justineau, u ruikt lekker.
Niet met hem praten, oké?
Beloof me dat je hem negeert, dan... - Nee. Ga weg.
Het spijt me.
BLOKKEEROLIE
Goedenavond, Melanie. Je hebt bezoek gehad, zie ik. - Nee.
Deze zijn op rantsoen en genummerd. Ik kan erachter komen via de lijst.
Volgens mij weet ik wie het is geweest.
Mag ik nog een nummer van je? Tussen de... - 4. Nummer 4.
Echt?
4.
In beweging. Kom op.
Wakker worden, we komen eraan.
Kom op. - In beweging.
Goedemorgen, soldaat, Raison.
Goedemorgen, sergeant Parks.
Waar gaan we heen?
Hoe heet het hier?
Waarom schudt het zo?
Sergeant, zuidelijke kant, hek 1 is omver. - Gebruik de vlammenwerper. Korte stoten.
Ben ik nog nodig? - Absoluut niet.
Sluit alle deuren achter me. Blijf binnen tot het sein 'alles veilig'.
Goedemorgen. Dr Caldwell. Goedemorgen, Dr Selkirk.
Goedemorgen, Melanie.
Heb je nog aan de kat gedacht in de doos? - Het leeft niet en is niet dood. Het is weg.
Waarom? - Katten zijn slim.
Het standaard antwoord is beide. Levend en dood tegelijkertijd.
Dat is stom. - Misschien.
Daarom kwam je toch hierheen? Het antwoord op het mysterie.
Jij bent het, Melanie.
In deze analogie doe jij de doos open en vind jij jezelf erin.
Het spijt me.
Dr Caldwell, ik wil graag terug naar de klas.
3 ml. thiopental.
Goedemorgen, Ms Justineau.
Helen, we zijn bezig met een procedure. - Laat haar gaan. Ik kap ermee.
Nog meer twijfel. We zijn zo dichtbij. - Hiervoor heb ik niet getekend.
Dat heb je wel.
We snijden kinderen in stukken. - Het lijken kinderen. Je weet hoe ik erover denk.
Dat de ziekteverwekker het denken voor ze doet?
Spreek vijf minuten met ze. - Dat doe ik elke dag. Ik lees je dossiers.
Helen, ik heb het hier zo vaak met mezelf over gehad...
maar ik luister.
Ik leg het scalpel weg.
Je kunt je wapen neerleggen. Alsjeblieft.
Alsjeblieft.
Ms Justineau. - Beveiliging. Nu.
Laat haar met rust.
Wacht even.
Helen, dit is niet weer zomaar een biopsie.
Dit liep al. Begrijp je? Ik maak een hoeveelheid testvaccin aan...
en zij is het hoofdingrediënt. Wat je voelt...
respecteer ik, maar dat kan ik me niet veroorloven. Berg haar op.
We zijn nogal druk. - Jullie zijn verantwoordelijk voor haar.
Ms Justineau.
Zullen we het uitstellen? - Nee, doe de luiken omlaag.
Ze beweegt te veel.
Er zit een schedelband links. - Ik ga niet om de schedelband heen snijden.
Wil je haar opnieuw doseren? - Ja, Jean, dat zou erg...
Ms Justineau.
Melanie.
Wegwezen, kutwijf. - Nee.
Schiet op.
Melanie.
Kom, het is al goed.
Geef onze coördinaten door. Log het als punt 1. - Sergeant.
Nee, sergeant.
Ze doet niemand kwaad. Laat haar gaan. - Opzij.
Wat doe je? Dat is niet aan jou om te beslissen.
Niets, sergeant. Niets op alle frequenties. - Dan gaan we. Maar je moet het testkind vangen.
Gallagher, controleer de voorraadkluis.
Dillon, jij let op het kind. Niet schieten, tenzij het ervandoor gaat.
Blijf bij het voertuig.
Niet te dichtbij komen.
Doe ik niet. Alles goed met je? - Ik het iets slechts gedaan.
Je hebt iets goeds gedaan.
Je hebt me gered zoals in je verhaal. - Zo ging het niet.
Ik at van de soldaten. Het meisje in mijn verhaal deed dat niet.
Als ze zouden komen waren ze er al geweest of hadden je oproep beantwoord.
Wat hebben we? Water? - De truck werd nagekeken, dus was helemaal leeg.
We hebben veldflessen, wat munitie, blokkeergel en dit.
Dat gebruikt het team toen ze probeerden... - Ik weet wat het is.
Justineau.
Wacht hier.
Luister goed, allemaal.
We gaan naar Beacon, op zoek naar water en dan gaan we.
En het personeel op de basis en de kinderen?
Die zijn dood. De kinderen zijn veilig, de Hongerigen eten hun eigen soort niet.
Eenmaal in Beacon kunnen we ze gaan zoeken.
En Melanie? - Ze hoort bij het programma en is belangrijk.
Ik stel voor om haar in de berging van het wiel. te stoppen. Het is een afgesloten ruimte...
Voelde dat goed?
Eén keer is genoeg. - Ze gaat niet in de berging van het reservewiel.
Dat wilde ik even duidelijk maken. - Daar gaat ze inderdaad niet in.
Dempers erop, zachte kogels.
Hoe kunnen kogels zacht zijn? - Wilt u dat ik haar de mond snoer?
Dan zijn ze hol vooraan. - Waarom?
Dan verspreiden ze zich en komen er niet uit.
Minder bloedspetters. - Waarom?
Minder kans op infectieverspreiding. - Dank u, sergeant Parks.
We gaan.
Doe het snel.
Godsamme, ik zei dempers erop. - Sorry, ik was het vergeten...
Wegwezen. Tempo.
Sergeant.
Duw zijn hoofd omhoog.
Lopen.
Je arm.
Dat is geen beet, sergeant.
Dat komt door een val. - Blijf daar.
Sergeant, ik heb mezelf gesneden.
Wacht. - Met de staart tussen de benen? Laat me erin.
Ik zei toch dat het niets was.
Alles is goed. Er is niets mis...
Hij werd een van hen.
Zoals Dr Selkirk. - Wat doet zij hier?
Ze heeft een kap op en haar handen zijn achter haar rug vastgebonden.
Ben je nog steeds bang? - Ja. Dat zou jij ook moeten zijn.
Melanie...
De Hongerigen hebben een ziekte en mensen kunnen die ook krijgen.
Een schimmelinfectie: Ophiocordyceps Unilateralis.
Overdraagbaar door lichaamsvocht. Jouw beet is... - Ze zal niet meer bijten.
Professionele mening: Volgden ze ons? - Waarschijnlijk niet.
Ze vormen groepen, zoals op de basis. Waarom weten we niet.
Misschien zijn ze eenzaam.
Dat had ik nog niet bedacht.
Brandstofslang is geraakt, dus lopen maar. We gaan direct door Londen.
Meer Hongerigen, maar ook meer voedsel. En het is sneller.
Echt? Als we Beacon vertellen waar we zijn? Ze kunnen een helikopter sturen.
Geprobeerd. De radio heeft niet genoeg bereik.
We gebruiken de portables als we dichterbij zijn.
Goed, daar gaan we. - Kom.
Gaan we naar de rivier die de Thames heet?
Het is de een na langste rivier in Engeland en ontspringt in Cotswold.
Hoe diep zijn rivieren? Bij het plaatje van het olifantenkind staat het tot zijn voeten.
Alsjeblieft. Let op waar je staat.
Ze zijn overal, sergeant.
De winkels zijn al lange tijd geleden geplunderd. Misschien hebben we geluk in de huizen.
Hongerigen? - Enorm veel.
We gaan op onze tenen naar binnen. - Echt? Dwars door hun gelederen?
Hun belangrijkste zintuig is reuk. De gel maakt ons onzichtbaar.
Tot een punt. Lawaai of vlugge bewegingen wekt ook hun aandacht.
We gaan langzaam naar binnen. Geen oogcontact, begrepen?
Begrepen? - We zijn geen kinderen, sergeant Parks.
De meesten van ons tenminste.
Caldwell.
Iedereen naar boven.
Naar boven.
We verbergen ons hier. - Wat?
Wat wil je anders doen? Terug naar buiten?
Dokter, wat was dat?
Bij een Hongerige zag ik nog nooit moederlijk of verzorgend gedrag.
Ik verzamelde data, dat behoort tot onze missie.
Niet meer toen het hek neerging.
Nu moeten we onszelf van hun verdomde menu houden.
Ik zal, waar mogelijk, voorzichtiger zijn.
Laten we onszelf wat privacy geven.
We verkennen het hier snel om er zeker van te zijn dat we hier alleen zijn.
Melanie blijft hier. - Soldaat.
En iemand blijft bij haar. Ik wil met haar geen risico lopen.
Ik ben in orde, Ms Justineau. Ik ben niet bang.
Justineau, jij gaat links. Gallagher, jij rechts.
Wees alert.
Melanie...
als je me nodig hebt, roep dan heel luid.
Oké, Ms Justineau.
Dr Caldwell...
wat ben ik?
We hebben er niet echt een term voor.
Maar je weet waar ik vandaan kom?
Vertel het me, alsjeblieft.
Sergeant Parks en zijn mannen gingen, zoals gewoonlijk, op reddingsoperatie in steden.
Tijdens zo'n tocht vonden ze iets anders.
Zuigelingen.
Baby's. Geïnfecteerd. Beslist Hongerigen.
Maar anders dan wat we ooit hadden gezien.
Ze konden nog nadenken...
en omgaan met hun omgeving.
Ze gedroegen zich op vele vlakken zoals echte mensen.
Waarom waren de baby's anders?
Deze kinderen leken een gedeeltelijke immuniteit te hebben voor de ziekteverwekker.
Waar kwamen ze vandaan? - Van waar alle baby's komen.
Maar op een meer ongewone manier.
Toen vond men baby's in een plek zoals hier...
een kraamkliniek, waar moeders bevallen.
De moeders waren er ook. Ze waren...
leeg.
Uitgehold.
Al hun organen waren verslonden.
Door Hongerigen? - Nee.
Van binnenuit.
Baby's kunnen geen mensen eten. - Deze deden dat wel.
De moeders waren wellicht allen tegelijk geïnfecteerd.
De embryo's die ze droegen kregen de infectie ook...
via de placenta.
Ze aten hun weg naar buiten.
Ik wil geen Hongerige zijn. - Maar dat ben je wel.
Bij de ontledingen was het heel duidelijk.
De schimmel zit rond je brein zoals klimop rond een eik.
Maar ik kan praten. Ik ben zoals u.
Iemand zoals jij heeft nog nooit bestaan.
U zei dat u een vaccin kon maken. - Dat is het doel van mijn onderzoek.
Er is niets belangrijker. Ik wil mensen redden.
Ik wil iedereen redden.
Ik probeerde eten voor je te vinden, maar dat is niet gelukt.
Ik vond wel iets anders.
Ze zijn geweldig, hè?
Nu kun je die stinkende dingen uitdoen.
Ze zijn mooi.
Dank je.
Morgen zoek ik als eerste eten voor je.
Kan je het tot dan uithouden?
Denk je dat Beacon onze communicatie al mist?
Dat is moeilijk te zeggen. Zij controleren die wanneer ze kunnen.
Ze hebben die pas verlengd. 'Aanvaarden het goede en kwade ervan'
Wat? Verbroeder jij je niet met de gewone soldaat?
Heb je ooit een kind vermoord?
Ik was in de Terries.
Ik heb niemand iets aangedaan voordat dit allemaal begon.
Zij kijkt naar mij alsof ik Jezus ben. - Ze houdt van je.
Ja, ze houdt van mij.
Ik kon gewoon niet op tijd afstand van haar nemen.
Ik ben geen goed mens.
Ik heb nog nooit een goed of een slecht mens ontmoet.
Je doet gewoon wat je in je hebt.
Dus iemand is nooit voor ook maar iets verantwoordelijk?
Aan wie?
"Hij droomt nu", zei Diedeldom.
"En waarover droomt hij, denk je?"
Alice zei, "Niemand kan dat raden."
" Waarom, over jou", riep Diedeldom uit terwijl hij triomfantelijk in zijn handen klapte.
"En als hij droomt over jou, waar zou hij dan zijn?"
"Waar ik nu ben, natuurlijk", zei Alice.
"Niet bij jou", antwoordde Diedeldom neerbuigend. "Jij zou nergens zijn."
"Jij bent alleen maar iets in zijn droom."
Wil je de foto zien, Kieran?
Dit ziet er niet goed uit.
Dat lawaai van gisteren moet ze hebben aangetrokken.
Als we wachten verschijnt er wel iets.
Een kat, of iets anders, en dan jagen ze daarop.
We kunnen dan erg lang wachten.
Het komt wel goed. - Ik kan het doen.
Nee. Ik sta het niet toe. - Alleen ik kan niet gewond geraken.
Als we haar laten gaan, komt ze nooit meer terug.
Jawel. Ik wil bij jullie zijn.
Hoe dan ook bij Ms Justineau en Kieran. - Kieran?
Gisteren wou je haar doodschieten. Wat heb je te verliezen?
Veel.
Ze is onmisbaar voor mijn programma. - Er is geen programma meer, slechts wij zijn over.
En ik kom terug omdat ik het zei. Ik lieg niet.
En...
mag ik mijn nieuwe kleren dragen, alstublieft?
Hallo?
Bewegen, in beweging. Jullie verrekte abortussen.
Het viel er vanaf. Maar het is hier veilig.
Lieve hemel. - Ik heb nu geen honger.
Goed gedaan. We gaan.
We gaan ons er dus weer gewoon doorheen worstelen?
Niet als ik het kan verhelpen.
Wil je wat meer oefening?
Je kan voor ons een veilige weg zoeken.
Mag ik dat radio-ding gebruiken?
Gallagher, geef haar je radio-ding.
Sergeant? - Ze geeft het je wel terug.
Alsjeblieft.
Toon het me.
Druk op die knop om te praten. Laat los zodat ik kan antwoorden.
Met Melanie.
Hallo, ik ben hier. - Zo, ja. Ga maar.
Speel met niemand die dood lijkt.
Het is beter dat ze die niet verliest.
Hallo, met Melanie. Melanie hier. Op de radio.
Dat weet ik. Wat heb je gevonden?
De derde straat is de beste.
Er zijn een paar Hongerigen aan het eind maar daarna geen meer.
Dank je. Over en uit.
Goed gedaan.
Wil je een kat?
Ik had er al een.
Verrek zeg.
Dokter...
Ik zag dit in Bristol.
En volgens het team in Glasgow verspreidt het zich overal.
Het is het volgende stadium in de levenscyclus van de ziekteverwekker.
Laat het liggen.
Dit is hetzelfde ding in mijn brein. Zal dat met mij gebeuren?
Dat hangt er vanaf. Weet je wat symbiose is?
Zoals de kleine vogels die de tanden van een krokodil poetsen.
Precies. In de tweede generatie, jouw generatie...
zou de schimmel in symbiose kunnen werken.
Dat ziet er wel naar uit.
Laat me weten als je uitlopers krijgt.
Het is plots zo stil.
Het is vast geen hoogseizoen.
Gallagher, stap niet op ze.
We komen hier nooit overheen.
We moeten er omheen.
Wat is dat in godsnaam?
Waar kijken we naar, Caldwell?
Ik zei het al, het is het volgende stadium in de levenscyclus van de schimmel.
Het volwassen seksuele stadium.
Daarom zijn hier geen Hongerigen.
Als de dichtheid van ze hoog is...
als er genoeg van ze bijeen zijn... - Dan veranderen ze in een bos.
Dit is een sporangium, een sporendoosje.
Zo moeten er wel zeker duizenden zijn.
Als ze opengaan...
Wat?
Het einde van de wereld...
hoogstwaarschijnlijk.
Laten we verdergaan.
U bent ziek, Dr Caldwell. - Ik voel me prima. Dank je.
U ruikt ziek. Ik zag U.
U hebt er één meegenomen. Mag ik het zien?
Waarom eindigt de wereld als het zich opent?
De ziekteverwekker zou in de lucht terechtkomen.
Door alleen adem te halen word je dan al geïnfecteerd. Maar, kijk...
het is een slecht ontwerp.
Mutanten krijgen zowel de goede dingen als de slechte.
Wat is dit?
Volledige bepantsering. Toegang alleen met een code.
De noodingang ligt onder de deur van 't middelste deel.
En hoe weet je dat? - Wij hebben ze zelf gemaakt.
Volledig functionele mobiele lab's.
Bewapend en bepantserd, voor elke locatie.
Zonne-energie, dus altijd energie. - Toon me de noodingang.
Die is daaronder.
Kom op, Kieran.
De zonnepanelen werken nog.
Kijk of de motor nog werkt.
Ik moet eten vinden.
Waar zouden zij zijn?
Misschien gingen ze op verkenning uit. - En verblijven ze nu bij hun vrienden?
Hoe is 't met de motor, sergeant? - Moet lukken.
Eerst Beacon proberen.
Vluchtelingen van Hotel Echo voor Beacon. Over.
Vluchtelingen voor hulp in het zuidoostelijke gebied. Over.
Heb je de keuken bekeken? - De kasten zijn leeg.
Ik kan gaan zoeken naar voorraad.
Goed. Wij werken aan de motor.
Gallagher, blijf in de buurt. Meld je elke tien minuten.
Wat? - Ik moet ook eten. Ik kan je ruiken.
Jullie allemaal.
Probeer dat eens.
Goed gedaan.
Nee. O, nee.
Moet ik dat verband verschonen? - Nee, bedankt. Dat heeft geen zin.
Geneest het?
Ik ben stervende.
Het verbaast me dat je dat niet hebt opgemerkt.
Ontstekingssepsis. Bloedvergiftiging door de snijwonden.
Ik begon met flucloxacilline toen we aankwamen, maar dat was vast te laat.
Het spijt me. - Hoeveel spijt het je?
Geef je haar aan mij?
Vergeet het.
Ik was er bijna toen de basis instortte. Met deze uitrusting lukt het me.
Ik kan het vaccin maken.
Maar ik heb haar brein en haar ruggengraat nodig.
Isofluraan.
Chirurgische verdoving.
Ze zou niets voelen.
Dat is meer jouw ding dan dat van haar.
Ms Justineau.
Kieran is daarbuiten bij ze.
Ze ruiken hem en zoeken hem. Jij moet hem eerst vinden.
Je moet nu gaan. - Over wie heb je het?
De kinderen gaan hem opeten. Ik zag ze. Ze zijn zoals ik.
Ze jagen hem op.
Ze hebben zijn geur en ze zullen hem vinden.
Zijn geur is geblokkeerd. - Dat heeft ook een geur.
Het is smerig, maar het is te volgen.
Hoe weten ze hoe dat ruikt? - Is dat niet duidelijk?
Gallagher, wat is je locatie? Over.
Gallagher, kun je jouw locatie melden indien mogelijk? Over.
Ik kan hem zoeken. Alsjeblieft.
Laten we met haar naar buiten gaan.
Dit is Beacon. Hoort u mij?
Ik hoor u. - Bevestig status. Over.
Londen. Ten noorden van de rivier. Een dag verwijdert van Beacon. Over.
Bevestig status van basis Hotel Echo.
We moeten onze mensen evacueren nu het nog kan.
De hekken vallen om.
Nog enkele uren en ze zijn binnen.
Beacon, dit is... - We moeten nu gaan, sergeant.
Beacon, dit is... - We moeten nu gaan. Het is Kieran.
Hier is hij eerder geweest.
Hij is teruggekeerd.
Die kant op.
Hoe is je naam?
Is dat van jou?
Nee, bedankt...
Ik heb al gegeten. Vol.
Verdomme, je hebt het meer nodig dan ik. Bekijk jezelf.
Je bent vel over been.
Al goed.
Het is in orde.
Kom hier.
Het is in orde.
Hou op. Het is in orde. Kom hier.
Ik speel niet met je. Kom hier.
Verdomme.
Zie je dit?
Zie je dit, verdomme?
Ik meen het. Raak me aan en ik blaas jullie op. Begrepen?
Nee, ik meen het.
Alsjeblieft.
Nee, alsjeblieft.
Help me om dit omhoog te krijgen.
Kleine rotzakken.
Vuile, kleine rotzakken. - Ze willen alleen leven. Dat wil iedereen.
Weet je wat dit is?
Ze hadden een val voor hem gezet, zoals je ook een dier vangt.
Ms Justineau, dit is ook een val.
Sergeant, laat mij. Naar beneden.
Melanie.
Ms Justineau. Sergeant.
Kijk niet naar ze. Zwijg.
Enkel naar mij.
Doe alsof je echt bang voor me bent. - Doen alsof?
Ga, snel.
Ze zijn van mij. Jullie krijgen ze niet.
Als jullie proberen... - Sneller.
Beter van niet.
We vertrekken meteen, niet? - Als Beacon een andere locatie heeft...
hebben we coördinaten nodig. - En ze melden dat hotel Echo er niet meer is.
Is er nog een andere basis dichtbij?
Waarom liet ze de deuren open?
Caroline. Wat doe je?
Ik ben veel sneller dan u, Dr Caldwell.
Als u probeert mij in stukken te snijden, zal ik u bijten.
Dat vindt u vast niet fijn.
Ik hoef niet zo vaak adem te halen zoals u.
Op de basis hield ik mijn adem in en telde ik tot 1000.
De schimmel maakt zuurstof voor je aan.
Mogelijk zijn we in symbiose, zoals u zei.
Melanie...
je bent een slimme meid.
Volgens mij... - U denkt een geneesmiddel uit mij te maken.
Dat kan ik.
Ik kan het hier doen. Ik heb al het nodige.
Een geneesmiddel om Helen te redden.
En sergeant Parks.
En Kieran. - Kieran is dood.
Maar de rest.
Melanie...
enkel de tweede generatie kan zoals jij zijn.
Zou je Ms Justineau in een monster willen zien veranderen? Een dier?
Nee. - Natuurlijk niet.
Dan is de keuze aan jou.
Je kan haar iets geven dat niemand anders kan.
Een lang, vol leven.
Veilig.
Omringt door mensen die van haar houden.
Ze kan veilig zijn in Beacon. - Beacon valt uit elkaar. Dat hoorde je.
Ze kan ergens anders heen. - En als de sporendoosjes opengaan?
U liet me zien dat dat niet gebeurt.
Je kan ze niet openbreken met je handen...
maar ze reageren op hitte of vocht.
Eén stortbui...
één bosbrand.
Ik beloof je...
dat het geen pijn doet.
U moet het haar vertellen.
Ze zal weten dat je het voor haar deed.
Je moet gaan liggen.
En hoe loopt het af met de kinderen, Dr Caldwell? - Ga alsjeblieft liggen.
Ik heb niet veel tijd. Als ik dit niet nu...
Reactie proefpersoon. "Verfijnde mimiek van geobserveerd gedrag."
Vraagteken.
Denkt u dat nog steeds, Dr Caldwell?
Melanie, ik... - Doet u dat?
Leven we?
Je leeft.
Waarom zouden wij dan moeten sterven voor jullie?
Blijf hier. Als u hier blijft zult u veilig zijn.
Melanie.
U had in het lab moeten blijven.
Ik zocht jou.
Is Ms Justineau bij u? - Zij is ginds.
Met de luchtsluis gesloten? - Ja.
Melanie, wat is dit?
Sporen. Ze veranderen mensen in Hongerigen.
O, christene zielen.
Het spijt me zo, sergeant.
Wat heb je gedaan? - Ik heb de sporendoosjes geopend.
Jezus Christus.
Het komt allemaal goed. - Nee, het is allemaal voorbij.
Nee, het is gewoon niet meer van jullie.
Maar ik dacht dat u veilig was. Ik had de luchtsluis gesloten.
Melanie...
ik wil niet zoals zij eindigen.
Alsjeblieft.
Waar heb je dat geleerd?
Ik heb naar u gekeken.
Uiteraard.
De laatste keer...
de laatste keer dat ik haar ooit zag...
was ze zeven maanden oud.
Ze was zo groot als een huis.
Ze zag er prachtig uit.
Prachtig.
Ik hoopte...
dat ze hier ergens was.
Bewegen.
Lieve hemel.
Goedemorgen, Ms Justineau.
Goedemorgen, Melanie.
Zitten. - Goedemorgen, klas.
Goedemorgen, Ms Justineau. - Ga zitten.
We gaan verder met...
We gaan de nieuwe kinderen eerst op de hoogte brengen.
De rest moet even geduldig zijn terwijl ik ze bijpraat.
Mogen we verhalen horen?
Later. Als er tijd is.
Er zal veel tijd zijn.
Vertaling: Quality over Quantity (QoQ) Releases